Sevgili dostlar, sizlerin çocuklariniz ile olan baginiz birliginiz hakkinda.
Sizler bilmelisiniz ki artik çocuklariniz sizlerin çocuklariniz degil sizler onlarin çocuklarisiniz.
Artik sistemler, eski duygu ve düsünce kaliplari degisti
Artik sizlerin çocuklariniza ögretecek pek birseyiniz yok
çünkü onlar zaten herseyi biliyorlar,
sizlerin onlardan ögreneceginiz çok sey var.
Onlarin görevi sizleri, siz yetiskinleri egitmek ve
yeni dünyaya hazirlamak.

Onlar için yapabileceginiz en önemli sey onlara derin sevginizi vermeniz ve
saygilarinizi esirgememeniz.
Onlar çok daha üstün ruhlar ve
saygilarinizi hak ediyorlar.
Onlari ne kadar sever ve
sayarsaniz bilin ki sizler daha fazla sevilecek ve
sayilacaksiniz.



Onlar için bu dünya çok basit ve
siradan, kolaylikla tüm ögretilerinizi asip ögretme düzeyine geçebilecekler
yeter ki onlara saygi ile yol verin, açin yollarini ve güveninizi esirgemeyin.

Çocuklariniz sizin çocuklariniz degil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat'in ogullari ve kizlari.
Sizin araciliginizla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin degiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz,düsüncelerinizi degil.
Çünkü onlarin da kendi düsünceleri vardir.
Bedenlerini tutabilirsiniz,ruhlarini degil.

Çünkü ruhlar yarindadir,
Siz ise yarini düslerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalisabilirsiniz ama sakin onlari
Kendiniz gibi olmaya zorlamayin.
Çünkü hayat geriye dönmez,dünle de bir alisverisi yoktur.
Siz yaysiniz,çocuklariniz ise sizden çok ilerilere atilmis oklar.
Okçu,sonsuzluk yolundaki hedefi görür
Ve o yüce gücü ile yayi egerek okun uzaklara uçmasini saglar.
Okçunun önünde kivançla egilin
Çünkü okçu,uzaklara giden oku sevdigi kadar
Basini dimdik tutarak kalan yayi da sever.



Alinti
Yazan > Khalil Gibran