1-Anne ve babalar genellikle çocuklarını dinlediklerini düşünürler. Oysaki çocuk kendileriyle konuşurken sürekli ikaz , hatırlatma , önerilerde bulunma , fikir yürütme, gibi. Müdahaleyle aslında çocuğu dinlememektedirler. Bunu fark eden çocuk ya susar ya da küserek içine kapanır. Bu da anne baba ve çocuk arasında iletişim kopukluğuna yol açar.
Çocuğun bir sorununu dile getirmesi sırasında çocuğa konuşabileceği bir ortam ve sessizlik alanı hazırlamak işlerimizi bir süre erteleyip çocukla konuşmak gerekir.
2-Anne ve baba çocuğa sürekli ders çalışması için baskı yapmak yerine çocuğa zamanı iyi kullanmasını ve görev bilincini öğretmelidir.
Başarıda önemli olan çok çalışmak değil, etkili ve verimli çalışmaktır. Çocuğun sürekli ders çalışması yerine; çocuğun diğer sosyal faaliyetlere (resim , müzik , beden eğitimi ) zaman ayırması çocuk açısından yararlı olacaktır.
3- Çocuktan beklentileriniz çocuğun durumuna ve özelliklerine uygun olmasına dikkat ediniz.
4-Çocuğunuz yalan söylediğinde neden ve niçin yalan söylediğini araştırıp bulmaya çalışınız .Uyguladığınız eğitim ise hatalı yönlerinizi düzeltme yoluna gidiniz.
5-Fazla tehdit ve yasaklar konulduğu, mükemmelliğe, itaate zorlanıldığı zamanlarda ve sık sık sorguya çekilmelerde savunucu yalanlara başvurulur.
6-Çocuğun sürekli azarlanması ,eleştirilmesi , sebebi açıklanmadan rastgele cezalandırılması çocukta güven eksikliği oluşturacak ve ne tür davranışlar yapması konusunda kararsızlığa düşürerek kişilik gelişimini engelleyecektir .Bunun yerine onu anlamaya çalışan ve birlikte kararlı çözümler ortaya koyan bir yaklaşım modelleri geliştirilmelidir.
7-Çocuk devamlı aynı hatayı işliyorsa sebeplerini araştırıp neden böyle davrandığını anlamaya çalışınız.
8-Çocuğunuzu sevdiğinizi ve .niçin önemli olduğunu belirtiniz.
9- Çocuğunuza inanınız ve güveniniz.
10-Anne ve baba özellikle çocuğunu bağımsız bir kişi olarak kabul etmeli ., ona sevgi ile yaklaşmalıdır.
11-Eleştiride bulunmak ; çocukta daha iyisini yapmalısın, sen kötüsün imajı verir. Baskıcı otoriter ve eleştirici tutum çocuğun kendine olan güvenini ortadan kaldırır,onun kişiliğini hiç sayan bir tutumdur.
12- Suçlayan ,cezalandıran eleştiren anne ve babaların çocuklarının kolayca ağlayan çocuklar olduğu görülür.
Baskı altında büyüyen çocuklarda genellikle isyankar davranışlar yanında aşağılık duygusu gelişebilir. Böyle çocuklar ileride başkaları tarafından yönetilmeye elverişli bir kimlik oluşturabilir.
13-Çocuklarınızı kıyaslayıp kıskançlık tohumları ekmeyiniz ; olduğu gibi kabul ediniz.
14-Ufak bir hata için büyük öfke gösterileri yaparak çocuğunuzu korkutmayınız.
15-Çocuğun yaptığı yardımın bütün aileye yardım olduğunu açıkça anlatınız
16-Neyin doğru olduğunu , neyin yanlış olduğunu ve kendisinden ne beklediğinizi açıkça anlatınız.
17-Çocuğunuzun iyi yaptığı şeyleri görüp övünüz. Övgü aşırı olmamalı , ölçülü olmalıdır.

SONUÇ OLARAK ; Sevgili anne ve babalar ,çocuklarımızı kayıp etmek yerine kazanmaya çalışalım. Bunun en kolay yolu onlarla iyi bir iletişim kurmak ,onları anlamak , dinlemek ve mantıklı ihtiyaçlarını karşılamaktır.
HAZIRLAYAN:KARABÜK REHBERLİK VE ARAŞTIRMA MERKEZİ
KASIM/1999