Kendini sevmekle başlar; bir insanı sevebilmek.

Kaçımızın hayatında halâ çocukluk ve
okul yıllarından kalma dostlukları var.
Kaçımız bir sokak çocuğunun ve
bir yetimin yüzünü güldürebiliyoruz.
Kaçımız hiç tanımadığımız bir insanın acısına ortak olup
kendi acımız bilip gözyaşı dökebiliyoruz.
Kaçımızın sımsıkı sarılabileceği,
başını omuzuna koyabileceği,
bütün sıkıntılarını anlatabileceği dostları var.

Kaçımız sevdiğimiz birinin doğum gününü
kendi doğum günümüz gibi unutmuyoruz.
Kaçımızın adı yaşadığımız şehrin sınırlarını aştı.
Kaçımız gerçek bir dost, bir sırdaş ve
bir sevgili diye anıldık.

Kaç kişi size sevdiğim, yüreğim,
dostum, kardeşim iyi ki varsın ve
hep yanımda ol diyebildi. Ve
kaç kişi sizi ailesinden bir parça gibi görüp anne,
baba, abla, abi, kardeş diyebildi.
Bugüne kadar yüreğinizin kapısını kaç kişi çaldı ve
siz *tanrı misafiri* diyerek yüreğinizi ona açtınız.

Kaçınız dost ve düşmanı birbirinden ayırıp
dostunuzu düşmanınıza satmadınız.
Kaçınız bir çiçeği dalında sevdiniz.
Kaçınız yaşadıklarınızdan ders alıp bir daha tekrarlamadınız.
Kaçınız her gece ettiğiniz duâ da kendiniz için
istediklerinizi sevdikleriniz için,
yüzünü bile görmediğiniz insanların mutluluğu için dilediniz.

Kaçınız şimdi adını bile hatırlamadığınız bir insanın sayesinde
şu an ki bulunduğunuz konuma gelmeniz de büyük bir etkisi
olduğunun farkına varabildiniz.
*Kaçınız yüzünü bile görmediğiniz birine dostum dediğiniz için
kalemi elinize aldığınız da yazabildiniz.*

Kaçınızın hiç gerçekleşmeyecek bir hayali gerçekleştiğinde
mutlu olduğunuz zaman, *bende bir insanın hayalinin
gerçekleşmesi için bir umut,
bir ışık olacağım* diyebildiniz.

Kaçınızın yıllar sonra bile anlatırken gülümsenildiği
hatta gözyaşı dökebildiği anıları var.
*Kaçınız size yapılan bir hatayı görmemezlikten gelip
bende yanlış yapabilirim,
bende yanılabilirim diyerek o insanı affedebildiniz?

Aslında düşündüğünüz de bütün bunları yapabilecek
hem yüreğimiz hemde vaktimiz var.
Hayatta her şeyin bir bedeli var.
Ama insanları sevmenin yok.

Hepimiz bu hayat yolunda bir şekilde giden yolcularız.
Beraber yolculuğa çıktığımız ve
hayatı paylaştığımız sevdiklerimizi gelip
geçici değerler için ihmal etmeyelim.
Unutmayalım ki hayatımız da olan
her insan yüreğimizin bir sahibi.
Ve bizler onlara olan *sevgi aidatımızı*
zamanın da ödeyelim.

Hem kendimizi hem de sevdiklerimizi mutlu edelim.
Hayatta ki her şey ertelenebilir ama
sevdiklerimiz ertelenmeye gelmez.
Bizden beklenen sıcacık bir sevgiyi,
bir tebessümü, bir merhabayı onlara çok görmeyelim.
Hadi dostlar bugün hepimiz üzerimize düşen
*sevgi aidatımızı* ödeyelim...
Kendini sevmekle başlar; bir insanı sevebilmek.
Rabbime şükrediyorum bana bütün bu güzellikleri yaşattığı için.